Zondag in Trondheim

Er zijn van die dagen dat het niet gaat met me.  Geen idee wat daar de oorzaak van kan zijn. Met de warmte valt het wel mee hier in Trondheim. Er staat een aangenaam windje vanuit zee. Verlaagde bloedsuikerspiegel? Gisteren niet veel gegeten. Zou ook een oorzaak kunnen zijn. Wanneer ik naar het ontbijtbuffet loop, voel ik het al. Slap, draaierig, wee gevoel en veel transpireren. Er moet wat voedsel in, maar na het ontbijt verdwijnt dat nare gevoel niet. Misschien doe ik ook wel te veel. Ik zal even rustig aan moeten doen vandaag. Voel me een beetje schaakmat gezet door dat onaangename gevoel. En dat op Internationale Schaakdag. Op 20 juli 1924 werd in Parijs de Internationale Schaakfederatie (FIDE) opgericht. Tekstdichter en cabaretier Kees Torn schreef over die gebeurtenis het volgende:

Hij wist niet wat hij zonder sigaretten
Of wat hij zonder schaken moest beginnen
Hij schaakte om de zinnen te verzetten
En rookte om de zetten te verzinnen.

Na een uurtje op mijn hotelkamer besluit ik even naar de haven te lopen. Een paar honderd meter bij mijn hotel vandaan, achter het treinstation. De trappen kom ik nauwelijks op, moet even in de schaduw gaan zitten. Ik heb dit gevoel eerder gehad maar dat is toch al weer heel lang geleden. 

Ik ga terug naar mijn hotelkamer en fris me wat op en luister naar radio 5, De Sandwich, met Jacques Klöters. Tegen half één voel ik me wat beter en ga alsnog op pad. Eerst maar eens een bakkie cappuccino en een stukje cheesecake. ‘Pas op voor de meeuwen’, zegt de jongen achter de balie tegen me. ‘Ze zijn vreselijk brutaal en eten je taart zo op.’ Het gaat goed, tot het laatste stuk. Dat wordt in een oogwenk door vier meeuwen van m’n schotel gepikt. Ongelooflijk. Wat een veelvraten. 

Ik loop richting Nidaroskathedraal. Toen Trondheim nog de hoofdstad van Noorwegen was, heette deze plaats Nidaros. De kathedraal is een nationaal heiligdom en wordt gezien als de belangrijkste kerk van het land. Veel Noorse koningen zijn er gekroond.

Het is echt zondag vandaag. Mensen staan in de rij om de kathedraal in te gaan. Ik loop een rondje en besluit om ‘s avonds wanneer de grootste drukte voorbij is nog een keer langs te gaan. Ik bekijk de gevel van de kathedraal. Het bouwwerk doet me denken aan Engelse kathedralen. Via de tuin van de aartsbisschop, waar een braderie aan de gang is, loop ik richting Nidelva rivier en door het park naar de oude stadsbrug, de Gamle Bybro. Mooi uitzicht op de fraai beschilderde pakhuizen langs de rivier. Vervolgens loop ik wat door de straatjes in Bakklandet. Schilderachtig allemaal. En via de Munke gate en de Dronningens gate loop ik terug naar het hotel. Vanavond als het minder warm is, wil ik m’n stadswandeling voortzetten. Het blijft hier toch wel behoorlijk lang licht. De komende uren gebruik ik om mijn reisblog bij te werken in de lobby van het hotel.

Tegen zessen een hapje eten bij restaurant Egon. Ook in Trondheim zitten ze. Heerlijke salade, zoete aardappelfrietjes en knoflookbrood. ‘s Avonds loop ik nog een rondje langs het water. Colsiden; veel industrieel erfgoed hier doet nu dienst als horecagelegenheid. Ziet er mooi uit en alle eetgelegenheden zitten stampvol. Door de straatjes van Bakklandet en over de oude stadsbrug weer terug naar het hotel. Nog even in de lobby zitten. Mineraalwatertje erbij. Nootje. Voor het slapen nog een verfrissende douche. De komende dagen blijft het nog warm, maar donderdag en vrijdag lijkt het weer te gaan veranderen. Nog even naar de weersomstandigheden op Spitsbergen gekeken. Minimumtemperatuur 7° C, maximumtemperatuur 10°C. Benieuwd of dat zo blijft.
 

P.S. De uitdrukking ‘verkwikt en verkwakt’ is afkomstig van Rob Martens (zoon van Ploegschilder George Martens (1894 - 1979) en de al even creatieve Alida Martens-Pott (1888 - 1931)). Goede vriend met een enorm gevoel voor humor. Rob was bijzonder taalgevoelig en verzamelde bijna alle verhaspelingen die hem onder ogen kwamen in een multomap. Tijdens bezoeken kwam deze map vaak tevoorschijn. Wat hebben we gelachen. Tot aan zijn overlijden bleef Rob deze verhaspelingen verzamelen. Rob verzamelde heel veel. Bijna alles. Je kon het zo gek niet verzinnen of Rob had het. Had je een bril nodig of een horloge, Rob had nog wel een doosje ergens staan. Daarnaast schreef en redigeerde hij boeken over scheepvaart, met name binnenvaart. Zijn kennis over dit onderwerp was ongeëvenaard. Rob was ook een drijvende kracht achter het VLM, het Veluws Luchtvaart Museum. Rob en zijn vrouw Anny zullen altijd aanwezig blijven in mijn gedachten. Fantastische mensen!