Gerson, Fred en de kleuren van Schellingerland

Gistermorgen kreeg ik een berichtje van Gerson, onze reisleider in Namibië. Ik had hem de volledige tekst van ons liedje Swolsman Fred  gestuurd samen met enkele foto’s van ons optreden in De Wardborg van zaterdag jl. Tijdens de reis had ik hem hierover verteld en hem beloofd om de tekst op te sturen. Zijn reactie was hartverwarmend: Goedemorgen mijn vriend, fijn om weer van je te horen. Wauw, ik zie dat je helemaal op je plek bent, bedankt! ( ) Zorg goed voor jezelf, je bent een geweldig mens. Natuurlijk een prachtig bericht om de dag mee te beginnen. Hartverwarmend. 
Gisteren liep ik ook even bij het VVV naar binnen. In 1968 schreef ik daarover het volgende: Op het havenplein staat ook het VVV kantoor en de vlag van Terschelling hangt buiten. Die kleuren van Terschellinger vlag zijn: rood, blauw, geel, groen en wit. Op die vlag is ook een rijmpje gemaakt, nl. rood is de lucht, blauw is de zee, geel is het strand, groen is het land, wit is het zand, dat zijn de kleuren van Schellingerland. Ik zat ernaast destijds, had het niet helemaal goed, maar wat wil je, het was mijn eerste keer op Skylge. 

Deze vlag is bij raadsbesluit op 11 februari 1963 bevestigd als gemeentelijke vlag van de gemeente Terschelling. Toch was de vlag al veel langer in gebruik. In april 1857 werd deze vlag door de burgemeester reeds als zeevlag opgegeven aan de minister van Binnenlandse Zaken. 
Nogmaals het bijbehorende versje, maar dan goed:

Rood zijn de daken,
Blauw is de lucht,
Geel zijn de halmen,
Groen is het gras,
Wit is het zand,
Dit zijn de kleuren van Schellingerland

Ik herinner me de vele stickers van de vlag die we altijd op de achterruit van onze auto plakten. Ik ga weer een nieuwe halen bij het VVV, want ik rijd momenteel zonder vlag.

Het heeft gestormd vannacht. Een zomerstormpje. Wel eens vaker meegemaakt in juni hier. Vanochtend waait het ook nog hard en vallen er af en toe buien maar die zijn in een mum van tijd over het eiland. ik ga maar eens op pad.

—-wordt vervolgd—-