Ponta Delgada

Tijdens het ontbijt zit ik aan tafel met een jong stel uit Tsjechië en een dame uit Canada. Ze zijn al enkele dagen op São Miguel en blijven ook nog enkele dagen op dit eiland. We raken aan de praat. Ze vinden het prachtig hier, zijn ook op Madeira geweest maar dat vonden ze te toeristisch worden. Hier, op de Azoren, is het rustiger.
Vandaag wil ik de hoofdstad van de Azoren maar eens verkennen en rond kwart over negen loop ik het guesthouse uit. Het centrum bevindt zich op een kwartiertje loopafstand. 
Het weer lijkt goed vandaag. Het is nog wat bewolkt maar de zon komt er steeds meer bij. De temperatuur bedraagt 22 graden maar zal vandaag nog wat stijgen.

Tegen tien uur gaat m’n mobiel. Of ik m’n auto zo snel mogelijk weg wil halen, want hij staat voor een uitrit. 
Gisteravond heb ik hem in het donker geparkeerd en de gele streep op het wegdek heb ik niet gezien. Zo snel als ik kan loop ik vanuit het centrum terug naar de auto. Er zit al een bon achter de voorruit. Jammer. Ik rijd een rondje door de stad en parkeer de auto vlak voor het guesthouse. Daarna de stad maar weer in en op zoek naar het politiebureau waar ik de boete kan betalen. Dat is nog wel even zoeken maar uiteindelijk tekent iemand bij de tourist information het op een plattegrond voor me uit. Door een luxe buurt en via een klein park kom ik terecht bij de politiepost. De agenten van dienst moeten lachen wanneer ze mijn verhaal horen. Ze snappen het, maar betalen moet ik wel.

Rond drie uur ben ik terug op mijn hotelkamer, fris me even op en stap dan in de auto om naar het westen van het eiland te rijden. Het weer is schitterend en de cabrio gaat open. De route voert over een tweebaansweg en de vergezichten over de oceaan zijn prachtig. Langs Relva en dan over EN1 richting Feteiras. Na dit laatste gehucht begint de weg erg te slingeren en het is de ene haarspeldbocht na de andere. Bij  Candelaria buigt de weg naar het noorden en rijd ik op Ginetas af. Ergens langs de weg staat een bordje met ‘Farol’. De vuurtoren van Ferraria blijkt aan het eind van een doodlopend weggetje te staan. Het is een fors rechthoekig stenen gebouw van twee verdiepingen met in het midden de vuurtoren. Het dateert uit 1901. Het optiek in het achttien meter hoge torentje is duidelijk zichtbaar. Het gehele complex is ommuurd en vandaag gesloten voor het publiek. Alleen op woensdag is-ie open. Het is de meest westelijk gelegen vuurtoren van São Miguel.

Dan verder naar Mosteiros, een dorpje op de noordwestpunt van São Miguel. Ook hier weer schitterende uitzichtpunten op de kustlijn. Daarna terug naar het zuidelijker gelegen uitzichtpunt Ponta do Escalvado. 
Over de ER9 rijd ik terug. Langs het dorp Sete Cidades en de twee kratermeren Lagoa Azul en Lagoa Verde. Morgen en overmorgen wil ik hier wat uitgebreider gaan kijken en er zijn hier mooi looproutes.

Ik ga terug naar Ponta Delgada en parkeer de auto voor het guesthouse. Fris me wat op en loop daarna het stadje nog even in om bij Café Central een hapje te eten. 
 

Tot zover, tot morgen!