Trondheim - Røros, vice versa

Ruim een week ben ik nu onderweg en alles gaat nog steeds volgens plan. Vandaag laat ik de hitte van Trondheim achter me. Met de trein wil ik naar Røros. Bekend vanwege de kopermijnen. Staat op de UNESCO Werelderfgoedlijst en ligt ook nog eens op ruim 600 meter hoogte. Dus is het er koeler en aangenamer. Fijns! Røros was vroeger een typisch mijnstadje, waar het leven geheel draaide om de winning van koper. De laatste mijn sloot in 1972. Het stadje heeft zijn bestaan uitsluitend te danken aan de ontdekking van koper, dat hier 300 jaar geleden voor het eerst werd gewonnen. Destijds belichaamde het stadje de industrialisatie. Slakkenbergen en een smelterij vormden de achtergrond voor de kleine huisjes van de mijnwerkers waar ze dikwijls met grote gezinnen woonden. Vrijwel de gehele plaats valt onder de Noorse variant van Monumentenzorg en omdat het ook nog eens tot werelderfgoed is uitgeroepen, moeten deuren, ramen en kleurschema’s aan wettelijke eisen voldoen. De panden mogen niet onbewoond blijven en er geldt een streng beleid voor reclame-uitingen.

De trein vertrekt om 09:34 vanaf het station in Trondheim. Prachtige treinen hebben ze hier. Airco. Heerlijk. Onderweg zullen we 18 maal stoppen. De rit duurt ruim tweeënhalf uur, maar voert door een schitterend landschap met heuvels, dalen en rivieren. Om 8 minuten over 12 stap ik uit op het stationnetje van Røros. De zon schijnt en het is slechts 23 graden. Eerst maar eens naar de Tourist Information voor een plattegrondje. Van de vriendelijke dame krijg Ik er ook een boekje over de diverse musea bij. Ik loop de hoofdstraat in. Het ziet er allemaal erg schilderachtig uit. De kerk dateert uit 1784 en is één van de grootste kerken van Noorwegen met 1600 zitplaatsen. Diverse stijlen zijn zichtbaar: classicisme, barok en rococo. Een uitgebreide renovatie van de kerk was gereed in 2010. Bij de ingang hangen veel foto’s uit de restauratietijd.  Vervolgens richting smelterij. Die was ooit het hart van de onderneming en het middelpunt van de stad. Nu is het een museum. Ik ga er kijken. Interessant. Daarna loop ik over de slakkenbergen en slenter vervolgens door de smalle straatjes van Røros en maak wat foto’s. Drink een heerlijke cappuccino en een eet er stuk sinaasappelcheesecake bij. Vervolgens kijk ik bij pottenbakkers, loop bij galeries naar binnen en kom tenslotte terecht bij een sportzaak waar ze zwembroeken verkopen. Ze hebben een mooi exemplaar in de aanbieding, precies mijn maat en als ik morgen die duik in de fjord wil wagen, zal ik een zwembroek aan moeten. Ik aarzel, loop nog een rondje door het plaatsje, maar koop de zwembroek uiteindelijk toch. 

Om 15:44 uur vertrekt de trein weer richting Trondheim. Wederom een mooie terugrit. 18:26 op het station in Trondheim. De hitte valt als een warme deken op me. Ik eet ergens iets en loop dan terug naar het hotel. Douchen. ‘s Avonds houd ik m’n gemak en schrijf m’n verslag. Drink er nog een mineraalwater bij en kruip bijtijds onder het laken. 

Tot zover, tot morgen!