Trondheim, laatste dag.

Cabaretier, oud-leraar Nederlands, tekst- en liedjesschrijver en radiomaker Ivo de Wijs is op 13 juli jl. 80 jaar geworden. Daar is in diverse radioprogramma’s al aandacht aan besteed, maar in de Volkskrant van vandaag verscheen een interview met hem. Dat kreeg ik van diverse kanten toegestuurd. Heel veel dank. Zeer attent.
Omdat het vandaag de geboortedag is van schrijfster Thea Beckman (23-07-1923), is deze dag uitgeroepen tot Kruistocht-in-spijkerbroekdag. Dit gegeven inspireerde Ivo tot het volgende:

Lodewijk de Heilige
Liet zijn vrouw met een kuisheidsgordel beveiligen
Zei haar dat ze niet van huis mocht
En ging vervolgens zelf op kruistocht

Wanneer ik beneden kom in de hotellobby voor het ontbijt voelt het iets koeler aan. Beter. Het is mijn laatste dag in Trondheim en ik heb nog wel het één en ander op het programma staan vandaag. Rond kwart voor tien ga ik maar eens aan de wandel. Richting museum voor schone kunsten. Dat bevindt zich in een gebouw vlakbij de Nidaros kathedraal. Het museum gaat pas om 11 uur open, dus ik ben zeker drie kwartier te vroeg. Dan eerst maar een bakkie doen ergens. Dat ergens is aan de voet van de Nidaros kathedraal, op een terrasje in de schaduw. Het is nu niet zo druk bij de kathedraal als op zondag. Na de cappuccino en de cheesecake loop ik een rondje om de kerk, over de begraafplaats. Ondertussen komen er bussen vol met Polen en Chinezen. Om een paar minuten over elf stap ik het museum binnen. In de winkel ga ik op zoek naar de kleine pinguïn. Die moet hier nog geboren worden. Wel veel boeken, kaarten en andere leuke hebbedingen, maar die houten pinguïn van designer Hans Bunde hebben ze hier niet. Ik heb ook geen zin om de collectie te bekijken, want er staat vanmiddag ook al een museum op het programma. Ik wil eigenlijk nog een wandelroute langs de Nidelva rivier lopen. Eerst de Elgeseter brug over en dan langs de rivier richting Bakklandet en de oude stadsbrug. 

Wanneer ik weer terug ben in het centrum van de stad vraag ik bij de Tourist Information hoe ik een buskaartje kan kopen. Daarvoor moet ik de AtB app installeren op m’n telefoon. Net als in Oslo (Ruter) en Tromsø (Svipper) heeft het openbaar vervoer in Trondheim ook een app. Wanneer ik terug ben op mijn hotelkamer download ik de app en ga kijken voor de bus richting Ringve museum en de botanische tuinen. Die zijn zo gevonden. Ik zie dat er om 12:44 uur een bus gaat richting Ringve museum. Ik koop een kaartje, senior citizen, 22 Noorse kronen en anderhalf uur geldig (O, wat gaat alles toch geweldig, een geldig plaatsbewijs is na een uur nog geldig). En loop vervolgens naar de halte. De bus is heerlijk koel. Binnen twintig minuten ben ik op de plaats van bestemming. Het Ringve museum. Echt iets voor mij. Een museum over muziekinstrumenten. Museumoprichtster Victoria Bachke (1896 - 1963) - van oorsprong een Russin maar gehuwd met een Noorse edelman - had het zelfs over ‘een thuis voor instrumenten’ toen ze de eerste tentoonstelling in Ringve in 1952 opende. De collectie bestaat tegenwoordig uit zo’n 2000 muziekinstrumenten van over de hele wereld, 25000 exemplaren bladmuziek, grammofoonrollen, pianolarollen, polyfone platen en grammofoonplaten. Het museum is gevestigd in een gerestaureerd herenhuis en een gerestaureerde boerderij. Op het terrein rondom het museum werd in 1973 een botanische tuin geopend die wordt onderhouden door de Technisch natuurwetenschappelijke Universiteit van Noorwegen, de stad Trondheim en Ringve state. Het geheel is gevestigd op het schiereiland Lade, ruim vier kilometer buiten het centrum van Trondheim. Ik bekijk een groot deel van de collectie instrumenten op de eerste verdieping (zie foto’s) en ben onder de indruk. Beneden in het Victoria café drink ik een colaatje. Daarna weer naar boven want om twee uur geeft een conservatorium student een demonstratie van zijn kunnen. Dit keer is het een student elektrische gitaar. Dat wil ik graag horen. Hij speelt goed, heeft een mooie gitaar en geeft na elk stuk dat hij speelt uitleg van wat hij gedaan heeft. Daar versta ik geen bal van. De andere vijf toeschouwers wel.  Na afloop bedank ik hem voor zijn demonstratie. In het Engels. Hij verontschuldigt zich. Hij wist niet dat ik geen Noors verstond. Helemaal niet erg. We raken aan de praat. Hij speelt nu acht jaar gitaar en is begonnen met hard rock. Metallica, dat werk. Nu gaat hij meer de folk kant op en natuurlijk komen The Beatles al snel op de proppen. Zijn inspiratiebronnen zijn nu, George Harrison, Eric Clapton, Mark Knopfler, om maar even een paar grootheden te noemen. Bijzonder dat jonge mensen na een tijdje toch weer door deze oude garde beïnvloed worden. Ik zeg hem dat ik ook enkele jazz akkoorden in z’n gitaarwerk hoorde. Hij kijkt me blij verrast aan. Ja, dat klopt. Hij merkt dat hij zich tegenwoordig meer tot de jazz voelt aangetrokken. We zouden nog uren kunnen praten over muziek, maar hij wil naar huis en ik wil vandaag nog een derde onderdeel doen: zwemmen in de fjord.
Dus stap ik weer lekker in de bus richting centrum. Eenmaal terug in het hotel kijk ik even wat ik mee wil nemen naar het zwembad, het sjøbadet. Handdoek, brillenkoker en sleutel van de hotelkamer en natuurlijk mijn telefoon, want het thuisfront wil bewijs dat ik ook echt in het water ben geweest. Zwembroek trek ik alvast aan en dan richting fjord. Klein kwartiertje lopen. Bij het zwembad blijkt dat ik 80 kronen entree moet betalen. Shit. Daar had ik niet op gerekend. Ik probeer met m’n telefoon de QR code te scannen , zodat ik kan betalen. Dit lukt niet. Ik raak aan de praat met de uitbater. Hij is zeer behulpzaam. Vraagt waar ik vandaan kom. Ik zeg hem dat dit mijn laatste dag is in Trondheim en dat ik morgen doorga naar Bodø en dat ik met dit uitzonderlijke weer graag een duik wil nemen in de fjord. Hij vindt het prachtig en van hem mag ik doorlopen. Hoef niet te betalen. Zeer geschikt. Via een grote ijzeren trap daal ik af tot zeeniveau. Het water is niet echt koud. Heerlijk van temperatuur eigenlijk. Later ga ik nog een paar keer het water in en iemand van de badgasten is zo vriendelijk om een paar foto’s van me te maken als ik in het water dobber. Wat een ervaring!

Om half zes loop ik terug naar het hotel, douchen, het zoute water er af spoelen. Bij Egon eet ik nog een salade en verder houd ik het wel gezien voor vandaag. In de lobby werk ik mijn reisblog bij. Drink nog een mineraalwatertje en ga op tijd naar bed. Morgen 7:00 uur ontbijt. 7:30 richting station lopen, want om 7:49 vertrekt mijn trein naar Bodø. Benieuwd hoe het daar is. Koeler, hoop ik.
Tot zover, tot morgen.