Oslo, dag 2, de wijk Grünerløkka

Koffie en kleding, cafeïne en consumeren. Dat zijn de twee belangrijkste pijlers van de wijk Grünerløkka.
Ooit was het een beetje een armoedige arbeiders- en industriewijk, maar nu is het een hippe wijk die een klassieke gentrificatiecarrière heeft doorlopen. Een alternatieve wijk voor kunstenaars en andere creatievelingen. Tot zulke plekken voel ik me aangetrokken. De wijk is inmiddels gekoloniseerd door ontwerpers, jonge gezinnen en hipsters maar heeft zijn charme weten te behouden en verenigt op een bijzondere manier de elementen uit alle perioden van zijn geschiedenis. Veel galerieën, tweedehandswinkels en een fantastische baristacultuur. 
Ik ben er al voor tienen en loop een route door de wijk. Veel industrieel erfgoed is verbouwd tot onder andere een theater en de Hogeschool voor de kunsten. Deze laatste bevindt zich op een prachtige locatie naast het riviertje de Akerselva, die zich door de wijk slingert. Ik ben van plan een bakje koffie te drinken bij de wereldkampioen barista, Tim Wendelboe. Grappige naam. Het pand zit op een hoek, is donker en heeft geen terras, dus besluit ik mijn heil ergens anders te zoeken. Het barst van de koffietentjes en even later zit ik buiten in de zon met een heerlijke cappuccino en een chocolade knute (koek).
Na twee en een half uur door de wijk te hebben gelopen, vind ik het welletjes. Ik neem nog een kijkje in de markthal. Hier kun je voor een redelijk prijsje eten en het zit in de buurt van mijn hotel. Vanavond maar eens even kijken. Eerst terug naar mijn hotelkamer. Even een half uurtje pauze alvorens ik aan het middagprogramma begin.

Tegen één uur ga ik weer aan de wandel. Richting raadhuis op de Fridtjof Nansens plass. Het is gratis te bezichtigen en ik wil de zaal waar de Nobelprijs voor de vrede wordt uitgereikt wel eens zien. Eerst door de security, maar daarna word ik overweldigd door de schoonheid van het interieur, waaraan de belangrijkste Noorse beeldhouwers, schilders en textielkunstenaars uit de eerste helft van de 20e eeuw hebben meegewerkt. En….er wordt veel getrouwd in Oslo. De bruidsparen lopen af en aan. Ik neem de tijd om alles goed te bekijken en ben onder de indruk van het gebouw.

Na een baguette en een cola loop ik naar het tegenover gelegen Nobel Vredescentrum. Het gebouw werd in 2005 geopend ter gelegenheid van het honderdjarig bestaan van Noorwegen als onafhankelijk land. Er is een tentoonstelling te zien over het werk van alle personen die tot op dit moment de Nobelprijs voor de Vrede hebben gewonnen. Een speciale expositie is gewijd aan de gevolgen en dreiging van nucleaire wapens. Weer ben ik onder de indruk. We schijnen het maar niet te willen leren…..

Om vier uur in de middag ben ik wel klaar met alles. Ik loop richting Aker Brygge, want ik wil de moderne architectuur daar nog bekijken. De terrassen zitten vol, het uitzicht over de fjord is prachtig in de namiddagen en de architectuur is indrukwekkend. Maar of ik mooi vind….wel knap bedacht, dat dan weer wel. 
ik loop terug naar het hotel, drink een bakkie koffie en ga vervolgens richting markthal. Daar zit alles goed vol. Er zijn meer mensen op het idee gekomen om daar iets te gaan eten en drinken. Ik neem een lekker Duits tapbiertje en zet daarna mijn tanden in een elandburger. Om alvast in de stemming te komen.