Koud hè!

Vandaag staat er een dagje Etosha NP gepland. Half zes op, zes uur ontbijt, half zeven vertrek. We hebben allemaal bijna alle kleding aangetrokken die we bij ons hebben. Laagjes. Lange broek, dikke sokken, dichte schoenen, t-shirt, trui, jas, sjaal of buff. Het is 5° Celsius vanochtend. Gerson brengt ons naar de lodge waar de open jeep staat. Davis is onze chauffeur en gids voor vandaag. We passen met z’n tienen in de open jeep. Gelukkig liggen er ook nog fleece poncho’s voor onze klaar. Geen overbodige luxe. In de open jeep rijden we naar de ingang van het park. Het hek gaat om kwart over zeven open. Het begint nu snel licht te worden en de zon komt snel boven de horizon, maar warm is het nog lang niet. Ik ben benieuwd wat we vandaag allemaal te zien krijgen en waar Davis ons helemaal naar toe gaat brengen.

Je kunt rustig stellen dat Etosha National Park de parel in de kroon van de Namibische wildparken is. Dit nationale park, in de savanne in het noorden van het land, is één van de oudste en grootste natuurparken van Afrika. In 1907 verwierf Etosha de status van nationaal park. In 1956 bedroeg de totale oppervlakte van het park bijna honderdduizend vierkante kilometer. Het strekte zich toen uit van de Skeleton Coast in het westen van Namibië tot aan de oostelijke oevers van de grote zoutpan. Daarna werd er drastisch in gesneden waarbij geen rekening werd gehouden met de ecologische grenzen. Zuid-Afrika wilde er zwarte thuislanden creëren. In 1970 werd het park teruggebracht tot zijn huidige grootte, 22.270 vierkante kilometer. 

Het Etosha NP dankt zijn naam aan de Etosha Pan, ‘de grote witte plek van het droge water’. Deze vlakte meet van oost naar west ongeveer 130 km en van noord naar zuid op z’n breedst 68 km. De vlakte is de eindbestemming van waterlopen uit het afwateringsgebied van Zuid-Angola. De vlakte kan in de regentijd deels onder water lopen, maar dat water is te brak voor mens en dier. Wanneer de pan weer droogvalt, is er bar weinig vegetatie te zien. Her en der groeit nog wel een zoutminnende grassoort die rijk is aan eiwitten. In de droge wintermaanden grazen daar gnoes, springbokken en zebra’s.

In Etosha NP komen 114 verschillende zoogdiersoorten voor, uitlopend van vier van de ‘Big Five’ (leeuw, luipaard, olifant en zwarte neushoorn) tot kleinere dieren. Gerson laat ons een lijst zien waarop alle in het park aanwezige dieren zijn genummerd. Van 1 t/m. 22. Verder zitten er talloze bijzondere vogels.

Wij zitten in de open jeep te kleumen met onze poncho’s aan, terwijl Davis als een echte Max Verstappen over de tweebaansweg naar de ingang van het park scheurt. Eenmaal in het park zien we al snel springbokken, zebra’s en gnoes. Rond een uur of 10 zien we drie olifanten vlakbij de weg staan. Er staan meerdere auto’s te op die plek, een teken dat er iets te zien is. Twee olifanten staan rechts van de weg, de derde staat links. Het is een mannetje en hij wil oversteken, maar voelt zich bedreigd door al die auto’s. Hij wil oversteken, aarzelt, loopt achteruit en zwaait met zijn kop. Davis start de motor en rijdt weg. De olifant voelt zich bedreigd en waarschuwt ons door met zijn kop te schudden. Olifanten waarschuwen altijd een keer voor ze tot de aanval overgaan. Davis heeft respect voor deze enorme beesten. Hij heeft ooit een keer een goede vriend verloren die werd aangevallen door een olifant. Vooral mannetjes kunnen agressief zijn. Maar het is een fascinerend schouwspel. Zo’n enorm beest, zo dichtbij.

Na de lunch spotten we ‘s middags nog vier leeuwen. Vrouwtjes. Ze liggen in de schaduw van een boom in het gras en zijn gefocust op een aantal zebra’s die in de verte lopen. De dieren zijn te ver weg om goed te kunnen onderscheiden, maar door de kijker kan ik ze goed zien. Wanneer ze languit in het gras gaan liggen, zie je ze niet meer en dat kan natuurlijk heel verraderlijk zijn. Daarom mogen bezoekers de auto, jeep of bus ook onder geen beding verlaten als ze in het park zijn. De diverse picknickplaatsen en toiletten die in het park zijn, zijn dan ook van een omheining voorzien waar stroom op staat. Hoeveel volt erop staat, kan Davis niet zeggen. 

En zo gaat het maar door de hele middag, zebra’s, gnoes, springbokken en verder heel veel bijzondere vogels. Diverse soorten gieren, haviken, de grote en de kleine trap, de secretarisvogel en nog vele andere soorten. De meeste zijn voorzien van een prachtig felgekleurd verenkleed. Vlak voordat we het park weer uitrijden, zien we nog een paar giraffen, maar die staan op grote afstand. Morgen hebben we nog een kans. Dan gaan we met Gerson en onze eigen bus van de zuidingang naar de oostingang. Wie weet wat we dan nog allemaal weer tegenkomen.

Davis rijdt ons terug naar het beginpunt van de excursie. We bedanken hem en stappen over in onze eigen bus. Gerson rijdt ons terug naar de Omusati Lodge iets verderop. Prachtige dag gehad. Veel wild gezien. Zoveel, dat we de springbokken, de zebra’s en de gnoes zelfs heel gewoon gaan vinden. Daar stoppen we niet meer voor.

’s Avonds hebben we een lopend buffet in de buitenlucht, bij een knappend houtvuur. Heel gezellig. Toch gaat iedereen vroeg naar bed, want morgen gaat de wekker weer om half zes. Bagage wordt om half zeven opgehaald. Ontbijt I vanaf zes uur en om zeven uur is het vertrekken. Gerson onderwerpt ons aan een ijzeren regime, maar iedereen  vindt het schitterend en we maken er lol om. 
 

Tot zover, tot morgen!