Hammerstein

De hele nacht stond er veel wind en vanochtend is het bewolkt. De wekker loopt om half zeven af. Eruit. Douchen, de boel inpakken en voor het huisje neerzetten. De bagage wordt opgehaald en ik hoef er niet mee te sjouwen. In de ontbijtzaal komt Gerson naar me toe en feliciteert me met de verjaardag van koning Willem-Alexander. Op mijn beurt feliciteer ik hem met de verjaardag van zijn oudste dochter. Die is vandaag ook jarig. 21 is ze geworden. Maar Gerson vraagt nog iets anders. Gisterenavond heeft hij zich verstapt en z’n enkel doet pijn. Of ik iets bij me heb tegen de pijn. In Swakopmund, zijn woonplaats, gaat hij wel even naar de apotheek, maar daar heeft hij nu niets aan. Ik geef hem wat paracetamol. Het helpt.
Na het ontbijt vertrekken we. Het is acht uur in de ochtend en nog steeds is het bewolkt en waait het hard. Over de dirt road verlaten we de Alte Kalkofen Lodge en daarna nemen we de B4 richting Aus. Na enkele kilometers nemen we de verharde zandweg richting Helmeringhausen. De bewolking begint op te lossen en de airco in de bus gaat weer aan. Vandaag zullen we ongeveer 300 kilometer afleggen en vanavond staat er weer een sundowner op het programma. Of we allemaal mee willen, vraagt Gerson.

Alle handen gaan meteen omhoog, want de kans is groot dat we witte neushoorn te zien krijgen. Het is welhaast absoluut zeker dat dit gebeurt, want het opschrift dat bij de ingang van de Alte Kalkofen Lodge hangt, draag ik met me mee. Het is afkomstig uit Romeinen 8:28 en stelt dat God in alle dingen meewerkt ten goede voor hen die Hem liefhebben en geroepen zijn volgens Zijn voornemen. Eén van de kernpunten die ik hierin zie, is dat God actief meewerkt in alle zaken, zowel in goede als in slechte, om deze uiteindelijk ten goede te doen keren. Tweede puntje: het biedt een fundament voor vertrouwen. Dus, die neushoorns gaan we zien vanavond. Daar heb ik het volste vertrouwen in. Maar zover is het nog niet. Gerson scheurt met een gangetje van 90 km per uur over de verharde zandweg naar ons reisdoel van vandaag: Hammerstein Lodge.

In Helmeringhausen drinken we koffie in een kleine lodge aan de kant van de weg. Er is ook een toilet. Niklaas neemt de bestelling op, maar hij wil eerst dat de groep compleet is en er zijn nog mensen naar het toilet. Hij wil de bestelling in één keer opnemen, want anders raakt hij in de war. Dus vijf zwarte koffie en drie met melk. Niklaas gaat naar binnen om de bestelling door te geven. Het is toch zo simpel. Niklaas komt nog een keer terug om aan ons te vragen wat hij zojuist heeft gehoord. Dus vijf zwart en drie met melk. Koffie hè. Yes. Dan zegt Patrick ineens dat hij er ook suiker in wil. Verwarring. Er komen nog twee van onze groep vanaf het toilet die ook koffie willen. We hebben slechts 25 minuten tijd, daarna moeten we verder, maar het lukt. Afrekenen gaat redelijk snel, want ook hier is het wifi signaal zwak, en met de koffie achter onze kiezen stappen we een klein half uurtje later weer in de bus.

Een eind verder langs de weg rijdt een Kalahari Ferrari. Gerson mindert vaart en gebaart de twee berijders dat ze moeten stoppen. Hij zegt ons dat hij gaat vragen of we een foto mogen maken van de drie paarden, de kar en de chauffeurs. Hij springt de bus uit, praat even wat met de mensen en zegt ons uit de bus te komen. Natuurlijk mogen we foto’s maken. Wanneer we klaar zijn, geeft Gerson hen wat geld uit de fooienpot. Instappen, zwaaien en verder rijden. Eerst richting Maltahöhe, maar dan nemen we de afslag naar Sesriem. Deze weg, de C19, volgen we in noordwestelijke richting. Over de 1000 meter hoge Zariss Pass. Bovenop de pass stopt Gerson. We kunnen hier genieten van het schitterende uitzicht. Allemaal tafelbergen om ons heen en we lopen een eind langs de weg naar beneden, waar Gerson ons met de bus opwacht.

Ik vraag hem of we nog in het gehucht Solitaire komen. Hij kent het. ‘Daar gaan we morgen stoppen voor koffie’, laat hij weten. ‘Zit die Nederlander daar nog?’ ‘Ja.’ ‘Ton.’ ‘Ja.’ ‘Filmmaker toch?’ ‘Hij heeft een boek geschreven’, zegt Gerson. ‘Ik ken het’, zeg ik. ‘Ik heb het gelezen. Van vrienden cadeau gekregen’.

Om half twee in de middag zijn we bij de Hammerstein Lodge. Het ziet er ook weer zeer goed uit hier. Oppassen voor slangen en schorpioenen, want die zijn hier ook. Laat de deur van je huisje niet open. We krijgen tot half vijf de tijd om te relaxen en lunchen op het terras van de lodge. Even wat tijd voor mezelf. Ook wel fijn en de wifi in het gebouw is prima, zodat ik wat foto’s voor m’n reisblog kan uploaden.

Om half vijf vertrekken we in een open terreinwagen met gids/chauffeur Philip voor de Sundowner Safari. Al gauw zien we grote groepen springbokken. Wanneer we verder het gebied in gaan, zien we een groep van zeven zebra’s, acht gnoes en vier witte neushoorns. Er is een jonge neushoorn bij. Ongeveer drie maanden oud. En een mannetje, genaamd Sidney, die af en toe behoorlijk agressief kan zijn. Philip vertelt wat over de neushoorns. 
Een eind verder komen we nog een groepje van vier witte neushoorns tegen. Die lopen op slechts enkele meters van ons voertuig. Een fascinerend gezicht. Iedereen is muisstil. De dieren steken over en zijn dan nog beter te zien, omdat we van de zon afkijken. M’n nieuwe verrekijker komt nu bijzonder goed van pas. Het is een prachtig gezicht deze dieren in het wild 

Vlak voor zonsondergang parkeert Philip de terreinwagen ergens op een open plek. Het is tijd voor de Sundowner. De koelbox komt tevoorschijn en allerlei drankjes komen te voorschijn, biertjes, frisdrank, gintonic. Met z’n allen drinken we wat en kijken naar de ondergaande zon. Het begint nu ook behoorlijk af te koelen en de jasjes en fleece dekens komen tevoorschijn. 

Wanneer iedereen zijn of haar drankje op heeft, keren we terug naar de lodge. Daar kunnen we meteen aanschuiven voor het diner. Er is ook nu weer een ruime keus. Pompoensoep, allerlei salades, zoete aardappelen, gebakken aardappelen, diverse soorten vlees, groente en als nagerecht ijs of pudding. Tegen half negen gaat iedereen naar de kamer. Morgenochtend vertrekken om 05:45 uur naar de Sossusvlei. Daar willen we de zon zien opkomen. Vroeg op dus. Wekker zetten.

Tot zover, tot morgen!