Bo Kaap en de Blue Line

Volgens mij ben ik allergisch voor airco. Gisteravond had ik al een vervelende kriebelhoest. Ik heb het ding meteen uitgezet. Vannacht neus potdicht. Snotteren. Mijn eerste gang morgenochtend wordt naar de Clicks drogisterij, dacht ik op dat moment. Maar vanochtend toen ik mijn ogen open deed, was de neus ook weer open. Nergens last meer van. Kan ook vermoeidheid zijn, want ik ga nog als een dolle tekeer als ik op reis ben. En ik ben geen 24 meer.
Nou ja, maar rustig aan vanochtend. Bakkie thee op de kamer. Even lekker ontbijten en daarna de boel inpakken. Dat laatste is zo gebeurd. Even na tienen loop ik het hotel uit. Uitgecheckt. De bagage gaat tot vanavond in de opslag. Ik krijg keurig een bewijsje mee. Heb ik een plan voor vandaag?
 

Natuurlijk heb ik een plan. Ik wil eerst naar de wijk Bo Kaap. Ongeveer twintig minuten lopen vanaf mijn logeeradres. De wijk staat bekend om de nauwe, met kinderkopjes geplaveide straatjes vol kleurrijke huizen. De lokale Kaap-Maleise cultuur is terug te zien in de Auwal Moskee die dateert uit 1790 en in het Bo-Kaap Museum, waar exposities over het wel en wee van moslimimmigranten te zien zijn. Maar vandaag sla ik dat over. Te mooi weer. Compleet zomer. Strakblauwe lucht en 27° Celsius. Warm. Ik dwaal wat door de straatjes, maak foto’s en loop daarna richting busstation in Long Street. Ik koop een dagkaart en neem dan de blauwe lijn. Die heb ik al eerder gehad toen ik naar de tuinen van Kirstenbosch ging, maar nu wil ik even bij Constantia langs.

Het is een zeer welvarende wijk ten zuiden van Kaapstad. Daarnaast is het één van de oudste districten van Kaapstad, die eveneens bekend staat om de wijn. Het wijnlandgoed Groot Constantia werd in 1685 gesticht door gouverneur Simon van der Stel. Daar is-ie weer. Ondernemertje die Stellemans. 
Ik ga vanwege de zon en de warmte beneden in de bus zitten en geniet van het tochtje. Een tweede keer zie je toch weer dingen die je de eerste keer niet zijn opgevallen.

Bij Constantia Nek stap ik uit. Van hier loopt een mooie wandelroute naar Hout Baai, maar ik heb zin in cappuccino. In het restaurant met dezelfde naam denken ze dat ik wijn wil proeven, maar daar heb ik geen zin in. Wil ook niets eten. Alleen maar een bak cappuccino. Dat kan ook gelukkig. Na die tijd loop ik nog wat rond en stap dan weer op de Hop-On, Hop-Off bus. Via Hout Baai weer naar de kustweg en onder de Twaalf Apostelen langs.

Bij Sea Point stap ik uit. Hier is een groot zwembadcomplex, Pavillion,  waar druk gebruik van wordt gemaakt. Zwemmen in de oceaan is hier te koud en te gevaarlijk. Ik loop het hele eind langs de boulevard naar Green Point Lighthouse. Heerlijk. Zonnetje. Windje van zee.

Bij de vuurtoren neem ik de bus weer en stap uit bij het Victoria & Alfred Waterfront. Het loopt tegen drie uur en ik krijg zo langzamerhand wel weer trek in iets. Bij Starbucks neem ik een ‘cool lemon refresha’ met een pistache, vanille koek erbij. Even zitten en genieten van het uitzicht. 
Na deze energiebooster loop ik de shopping mall in en ga naar de boekhandel. Ik nestel mij aan een lange tafel en kijk op mijn gemak nog enkele boeken door. Tenslotte zwicht ik voor het fotoboek over Kaapstad en omgeving door Marc Hoberman. 

Daarna naar de Time Out food market voor een biertje. Tegen vijf uur vertrek ik richting bushalte voor het MOCAA. Ik pin nog even wat Randjes en hoef vervolgens niet lang op de bus te wachten. Het kost de nodige tijd om bij de halte op Long Street te geraken want het verkeer staat volledig vast. Verkeerslichten werken wel maar niemand die zich daar iets van aantrekt. Het recht van de sterkste geldt nu even.

Vanaf de halte loop ik terug naar mijn hotel om daar een hapje te eten. Om 20:00 uur komt Nkosi mij weer halen met z’n Mercedes C200 om mij naar het vliegveld te brengen. Het zit erop. Het was een geweldige week. Ik heb ontzettend veel gezien, gelezen en gehoord. Nu weer terug naar een guur Nederland.

Dank voor al jullie reacties en fijn dat jullie meelazen!