Van 78° naar 59° noorderbreedte

Vandaag begin ik aan de terugreis. Going back. De uitchecktijd van het hotel is om 11:00 uur maar rond kwart over tien ben ik helemaal klaar en trek ik de deur van kamer 5103 achter me dicht. In de eetzaal geef ik de sleutel af en informeer naar de vertrektijd van de bus naar het vliegveld. Die gaat om 12:30 uur. Ik heb dus nog genoeg tijd om naar het centrum van Longyearbyen te lopen voor een afsluitende bak cappuccino en een cheesecake. Nog een paar souveniertjes gekocht en toen weer teruggelopen naar het hotel. Het is acht graden onder nul en er staat meer wind. Bovendien is het minder zonnig. Maar ik wil toch een beetje beweging vandaag want vanmiddag wordt het ook zitten. Zitten wachten in de vertrekhal van het vliegveld en bijna drie uur zitten in het vliegtuig.

De bus is stipt op tijd. Hij rijdt nog langs enkele andere hotels om passagiers op te pikken maar twintig minuten later sta ik op het vliegveld. Handbagage inchecken, paspoort scannen en dan door de security.
Het is maar een klein gemoedelijk vliegveld maar de procedures worden uiterst precies nageleefd. Riem en horloge moeten weer af. Daarna wachten in de kleine vertrekhal. 
Om een paar minuten over half twee landt de Airbus A320 van Skandinavian Airlines. Passagiers eruit. Een kwartier eerder dan gepland wordt er begonnen met boarden en om half drie scheurt het toestel over de landingsbaan en kiest het luchtruim. Dat betekent dat hij ook eerder in Oslo is. 
Na een prima vlucht landt de A320 om 17:15 op luchthaven Gardermoen bij Oslo en drie kwartier later zit ik in de trein naar het centraal station, waar de trein om vijf minuten voor half zeven arriveert.
Het hotel dat ik voor de komende twee nachten geboekt heb is vlakbij het station. Het inchecken is volledig geautomatiseerd en mijn keycard van de kamer komt uit een automaat. Het gaat allemaal vlotjes, maar mijn maag begint om eten te zeuren. Het is inmiddels bijna zeven uur en sinds vanochtend heb ik weinig eetbaars meer gehad. Reizen is soms ook wel afzien. Gelukkig heb ik nog een banaan in m’n tas.

Ik neem de bus naar de Markthal om daar weer iets bij een Vietnamees te gaan eten. Dat is me een week geleden ook goed bevallen. Eenmaal aangekomen blijkt de Markthal op maandagen gesloten. Ik had het kunnen weten. Meteen rechtsomkeert en weer terug met de bus. Bij het station had ik ook nog ergens de letters EGON zien staan. In Tromsø heb ik ook goed bij EGON gegeten. Zou dat misschien een restaurantketen zijn? Mijn vermoeden wordt bevestigd. Ik stap naar binnen en een vriendelijke serveerster brengt me naar een tafel. Met m’n telefoon scan ik de QR-code en plaats de bestelling. Het is ook meteen afrekenen. Maar goed, even later zit ik lekker te eten. Tapbiertje erbij. Dan morgen maar naar de Vietnamees.
Ik loop terug naar m’n hotel. Het is mooi geweest voor vandaag. Nog even een vaag plannetje voor morgen bedenken en dan m’n bed in.