Flensburg

Vandaag staat Flensburg op het programma. Deze havenstad ligt in het noorden van Duitsland in een heuvelachtig gebied rond de Flensburger Fjord tegen de grens met Denemarken. De laatste regering van het Derde Rijk, de zogenaamde Flensburgregering, zetelde hier. Ze stond onder leiding van een door Adolf Hitler aangewezen president, Karl Dönitz, en heeft ongeveer drie weken (van 1 mei tot 23 mei 1945) bestaan. Haar belangrijkste daad was het ondertekenen van de capitulatieovereenkomst.
Ik neem de trein van drie minuten over tien in de ochtend vanuit Kiel. Volgens het reisschema ben ik dan om tien over half twaalf in Flensburg. Dit is echter te mooi om waar te zijn. In Rendsburg moet ik overstappen en mijn aansluiting, de trein uit Hamburg, heeft ruim een kwartier vertraging, wegens werkzaamheden aan het spoor. Gelukkig zijn de weersomstandigheden prima; zonnetje, ongeveer 22 graden en een lekker briesje. Vandaag zijn er ook veel schoolklassen op pad. Middelbare scholieren. Op het stuk tussen Kiel en Rendsburg stapt er een groep in. Er zijn twee docenten bij. De leerlingen zoeken rustig allemaal een zitplaats en drie jongens vragen keurig aan mij of de stoelen naast en tegenover mij vrij zijn. Dat is het geval en ze gaan zitten en praten tot Rendsburg op gedempte toon met elkaar. Lief klasje, lijkt me.
Even voorbij Rendsburg stapt er een andere schoolklas in. Ook middelbare scholieren. Twee meiden gaan tegenover me zitten en een jongen naast me. Ook zij vragen netjes of de plaatsen bezet zijn. Ze zijn iets luidruchtiger maar zeker niet storend. Al snel komen er zakken met zoetigheid tevoorschijn. Die worden vervolgens achter elkaar leeg gegeten. Als we Flensburg naderen zijn ze helemaal hyper, zitten aan elkaar te plukken en gaan ze stuiterend door de trein. Ik moet er een beetje om lachen. Heb het zelf ook allemaal meegemaakt in mijn werkzame leven.
Om twaalf uur kom ik aan op station Flensburg. Het is ongeveer anderhalve kilometer lopen naar het centrum. In de zomer van 2004 zijn we hier ook geweest, maar ik herken er weinig meer van. In de hoofdstraat is het druk, te druk, vind ik. Terrassen zitten stampvol en iedereen slentert over straat. Dit ga ik niet lang volhouden. Uiteindelijk vind ik nog een koffietentje waar ik lang op m’n cappuccino en nog langer op een stuk Apfelstrudel moet wachten. Nadat ik afgerekend heb, duik ik een zijstraat in en loop omhoog naar de Museumsberg. Wat een rust hier. Bijna geen mens te bekennen. Omdat de Kunsthalle in Kiel tot 2026 wegens verbouwing gesloten is, hangt een deel van hun collectie hier in Flensburg. Veel werk van de Duitse expressionisten en daar kom ik voor. 
Het gebouw alleen al is prachtig, zowel van binnen als van buiten. Veel Jugendstil. En er hangt ook prachtig werk van mij tot nu toe onbekende schilders. Een zaal is helemaal aan Emil Nolde (1867 - 1956) gewijd. Die is mij wel bekend. Ben zelfs bij zijn huis, thans museum, in Seebüll geweest. Na ruim een uur houd ik het voor gezien en loop ik nog even naar de Nordertor, een oude stadspoort die in 1595 werd gebouwd. Daarna wandel ik langs de haven weer terug. 
Ik besluit om de trein van kwart over vier ‘s middags terug naar Kiel te nemen. Die rit verloopt zonder vertraging en om zes uur ben ik weer op het Hauptbahnhof. Aan de haven eet en drink ik wat en besluit om daarna terug te lopen naar mijn hotelkamer. Het is mooi geweest voor vandaag.