Er was eens een herdersjongen…….

….met prachtige blauwe ogen, die verliefd werd op een prinses.
Tijdens het ontbijt heb ik een poosje met Vanessa, de eigenaresse van het guesthouse, staan praten. Hond Charly is vanochtend goedgehumeurd en komt rustig bij me staan, snuffelt wat aan me, maar schooit niet. Ik vertel Vanessa dat ik vandaag naar Sete Cidades wil om daar wat te kijken en te lopen. Het weer is prachtig, veel zon, af en toe een wolkje en 25 graden. 
In de krater van de vulkaan Sete Cidades liggen twee meren, een blauw en een groen meer. Volgens de overlevering viel ooit een blauwogige herdersjongen voor een groenogige prinses, maar de liefde was verboden. Het paar ging uiteen in tranen die Lagoa Azul en Lagoa Verde vormden.
Het geologische verhaal is natuurlijk anders.

Vanuit Ponta Delgada rijd ik naar de noordkust, naar het dorpje Capelas. Het is zondag en het is stil bij de weg. Daarna vervolg ik mijn weg in westelijke richting en passeer gehuchten als Santo António, Remédios, Bretanha en João Bom. Er valt niets te beleven. Er moet hier ook nog ergens een vuurtorentje staan maar ik zie nergens een afslag. Rond half twaalf arriveer ik op de parkeerplaats in Mosteiros, het dorpje aan de noordwestkust van São Miguel. Ik loop wat door het plaatsje, neem een kijkje aan de kust en drink een bak koffie op een klein terras op het kerkpleintje. Er staat een muziekkoepel. Daarna weer terug naar de auto en richting kratermeren. 

Onderweg stop ik om diverse malen om foto’s te maken. De vergezichten, de weelderige begroeiing. Niet voor niets wordt São Miguel ‘het groene eiland’ genoemd.
Het idyllische dorpje Sete Cidades ligt ingebed in de enorme krater. Je kunt zien dat het weekend is. Op het meer wordt gevaren en het terras van het nabijgelegen restaurant zit vol. Ook bij het neogotische kerkje is veel volk op de been.

Even een paar gegevens. Het hele gebied rondom Sete Cidades is beschermd en beslaat ongeveer 2200 hectare. De krater heeft een diameter van ruim vijf kilometer en een maximum diepte van 630 meter. De schatting is dat het gebied ongeveer 36.000 jaar geleden is gevormd. In de loop der tijden vulde de krater zich met regenwater.
Ik rijd door naar het meest spectaculaire uitzichtpunt op de krater en de beide meren: Vista del Rei. Van hieruit starten diverse trails. 

Wanneer ik uitgekeken en uitgelopen ben, ga ik weer op Ponta Delgado af. Parkeer de auto in het centrum en eet een heerlijke risotto op het terras in het zonnetje bij Café Central. Strakblauwe lucht, lekker briesje vanuit zee en ik denk aan de herdersjongen en de prinses. 

Morgen vlieg ik naar het eiland Faial en ik ben erg benieuwd hoe het er daar uitziet.

Tot zover, tot morgen!